Kunstneriske uttrykk på Beitostølen

En fantastisk ferie er over. Gåturer på Beitostølen er å anbefale. Kanskje får du et glimt av Vegard Ullvang, eller kanskje får du se hytta til Ole Einar Bjørndalen. Det er verdt det. Iallfall for den fantastiske naturen, som nok en gang Gud skapt.

Vartdalhornet

Dag 4:
For å gå ut strekken i beina etter fjellturane dagane føre, så tok eg i dag ein kveldstur opp på Vartdalhornet, 917 m. Ein flott tur, men fantastisk utsikt. Nyt bileta. Og nok ein gong....har du ikkje vore her og opplevd det, så sei ifrå, eg vil gjerne innvitere deg opp til Sunnmørsalpane.

Utsikta frå Vartdalhornet og ned på vegen som går (f.v) frå Nordre Vartdal til Festøya.

Fikk besøk i løpet av fotograferinga. Dei vart sjølvsagt eit med på biletet. Mogleg at dei trudde det var mat eg skulle ta opp av plastposen, men der vart dei lurt trill rundt gitt.

Sunnmørsalpane er Noregs vakraste

Dag 1:
(PS: Alle bilete er tatt med mobilkamera)

Molladalen er målet. Reisefylget mitt, Elin, Kristine og Jostein, er allereie på plass der oppe. Dei gjekk opp dagen før, saman med bryllaupsferden. (Det har seg slik at det laurdag var bryllaup på Sunnmøre, Alfred og Åshild innviterte til heilhelgs bryllaupsfeiring).

Regnvåt og fuktig
Ok...Molladalen var målet. Eg såg ut av vindauget, det regna litt etter litt. Ferien hadde byrja, og for ikkje å starte ferien i sofaen så måtte eg hive meg rundt. Eit sterkt sug etter fjellet, frisk sunnmørsluft, og gleden til å campe i telt med ein svært sosial gjeng trakk veldig opp i dalen. Så eg heiv det eg fant i heimen i ein sekk frå 1900-og brømangel, og tok bestefar - bilen fatt til Melbøsætra.
Etter ein to og ein halv timers gå tur oppover dalen, kom eg regnvåt og fuktig opp i Molladalen. Svære tindar strekte seg opp mot himmelen rundt meg, same kvar eg snudde meg. Det var verkeleg verdt turen.
"Takk Telenor"
Det som no var, var at klokka var tre på dagen. Reisefylget mitt hadde sagt at dei ville gå på Bladet (Eit vel kjent klatremål for klatrarar i "miljøet". Ein 4) i tolv tida. Sida det tek ein time opp, tenkte eg at dei ikkje ville vere så seine. Eit minus var at eg ikkje hadde dekning i det heile på mobilen i denne dalen (takk Telenor). Rundt om i dalen var det folk frå heile landet som allereie hadde campa, og sidan det regna tenkte eg å finne teltet som reisefylget mitt hadde satt opp. Det var enklare sagt enn gjort.
Det vart til at eg satt under en stein i seks timar og las dagens VG ut og inn. (Takk for tipset om dagens VG Håkon, det var relativt interessant..hehe.)

Klokka halv ti på kvelden kom Elin, Kristine og Jostein ned frå Bladet. Dei hadde hatt ein heidundrandes tur. Og heile gjengen hadde klatra opp på Bladet.
- Grattis folkens, eg unnar dykk det. Skjønar at det var stort. Det var tross alt ein 4, og eit relativt enkelt mål for nokre.

Utfordringar i fleng
Etter eit varmt måltid med pannekaker stekt i bacon, og kaffe, var det etter kvart på tide å plassere fire vaksne personar i eit tremanns telt. Tru det eller ei, men det gjekk. Vi vart liggjande haude -og beinføtes. Utfordringar er til for å handterast.

Dag 2:
Etter ei ganske varm natt, i ein sovepose som kan tole -16 grader ekstremt, så var det ufatteleg deilig å endeleg kunne stå opp. Ein opplett dag der sola prøvde å trenge seg gjennom skylaget. Men skodda kom truande raskt opp over fjella frå dalen.
Vi var rimeleg klar for Jønshornet idag. Eit fjell som stig 1419 m over havet.

Klyving på toppen
Etter ein god frukost med egg og bacon, og det som høyrer til, så var vi klar i ett tida til fjelltur. Det høyrer med å ta det roleg når ein har ferie. Vi hadde og fått med oss kvar alle andre i dalen skulle, og etter å ha fått full oversikt var vi klare.
Turen gjekk for det meste rett opp, og når vi var komne rett opp var kommentaren frå Jostein mykj "Eg er litt usikker...". Kvar gong han starta setninga med det, tyda det på at vi ikkje var heilt sikre på retninga til hornet.
Men etter klyving på toppen, boretter egga, så var vi komne på toppen.....trudde vi...for det viste seg at vi kunne sjå bort på toppen 3 meter unna.

Då var det å kome seg ned, etter ei lunch - pause, og ta seg ned og opp igjen på toppen. Så toppen nådde vi. Og CECILIE SKOG hadde tråkka der før oss. Det vart stort for Elin.
Og 1 1/2 kg heimelaga tur mix (nonstop,rosiner og neter) gjorde også sitt for at turen vart som den vart...Takk Elin.

Bading
Etter å ha kome ned igjen frå denne flotte turen, så var det rimeleg godt med eit bad. Då var det rett i bikinien, og ut i badevatnet. Herlig. Ein fjelltur gjer godt for kropp og sjel. Den som ennå ikkje har opplevd sunnmørsalpane, har verkeleg noko å trakte etter.

Kveldssola
Etter at badinga var unnagjort, middagen vart hogd inn (pasta med ost, fløte og skinke), var det klart for kaffe og sjokolade.
Opp på vår fantastiske utsiktsstein, hadde vi kortspel og oversikt over dei andre telta på området. Utover kvelden kom det og nye gjestar til dalen, og vi henviste dei dit det var ledige plassar. Det vart ein moro kveld, med mykje latter. (For min sit latteren laust i godt lag)

Det beste var å sjå den fantastiske naturen som endra seg med sola og skyene, dansande rundt fjella utover kvelden. Heilt ubeskriveleg....det var fantastisk flott. Sunnmørske Grand Canyon. Det var for oss bere å ligge på steinen, og nyte utsikta. Heilt fantastisk. Som sagt....må bere opplevast. Alle er innvitert neste år.

Dag 3:
Ei ny natt var over, mindre varm enn sist. Det har vore ein fantastisk ferie så langt. Beste starten. Og smaken på fjellet har bere fått ein start for denne ferien.
Vi pakka teltet og utstyret etter frukost, og satte nasa nedover mot Melbøsætra.



Etter at vi var nedkomne til Melbøsætra køyrde eg heim og dusja. Etter eit par timar på sofaen, merka eg at beina var meir støl enn nokon gong. Då måtte eg innsjå at å ta Slogen etter tre dagar i fjellet, var vel meir haudet enn beina som var klar for.
Så etter å ha innsett eit tap for eigen del, så tar eg fatt på Vartdalhornet imorgon. Det er ein mindre hard tur enn Slogen, så eg håpar det vil gå bra for å mjuke opp beina att.

Men til alle som vil vere med neste år....Sett av fyrste veka i august 2007....då er det telting i Molladalen att.
Takk for ein flott tur folkens!

Team -building med Noreastaben

Når Norea Mediemisjon sin stab reiser på tur, då er det ikkje grenser for kva som kan skje. Denne gongen var det min fyrste tur med staben, og artig vart det. For latteren ligg lett utan på folk i denne gjengen.

Team -building
I to lag delte vi oss for å konkurrere i alt frå bueskyting, luftpistol, rebusar og ikkje minst...lage dessert og middag på eingongsgrill. Det siste var det mest utfordrande. Vi fekk utdelt nokre få utvalde ingrediensar, egg, sukker, ulike fruktbitar, mjøl, gjær, vatn osv....

Vårt lag var ganske kreative. Av desse ingrediensane fekk vi laga marengs (det tok si tid å vispe eggehvita med handvisp), og steikte den på appelsinskal på eingongsgrill. Knall det, på toppen la vi fruktbitar og knust kavring...mm..herleg.

Og vi var alle glade for ein vellykka tur.

FERIE!!!!!!!!!!!

Då er nok ein sommar over, og fleire solkremflasker tome...for mange, men for meg startar det idag. Ferien er komen! Sommertreff, GF og UL er over for i år. Så opp til fleire hundre mennesker har eg fått møte denne sommaren og, det har vore knall å møte dokke folkens. Disse stevna gjer bere sommaren heilt fantastisk, på grunn av alle menneska ein møter.

Siste nye
Desverre må eg skuffe dokke her, det har ikkje skjedd så mykje nytt. At eg har blitt eit år eldre, er ikkje så mykje å skryte av, heller tvert imot.
Eg må heller få tildele at det nye er vel at eg skal ha minimum to veker på Sunnmøre i år, det er ikkje verst.

Og det fyrste som skal skje i denne ferien, er bryllaup på Vigra. Deretter går turen til Molladalen. Det gleder eg meg til, om været held seg.

Annbjørg Lien under Nordiske Sommernetter

En sommer på Sørlandet gir mange muligheter. En konsert i skjærgården er ikke å forakte.

En fantastisk konsert ut mot havet, i Lindesnes.

Du gikk glipp av Rebecca St. James igår

En fantastisk konsert med en flott ung dame. En god stemme, og et sterkt vitnesbyrd. At noen med den statusen denne damen ha, står på scenen verden over og har sitt klare vitnesbyrd, det er ikke verst. Snakke om kjærlighet og Jesus er det mange som gjør. Men å snakke om verdier og moral som sex før ekteskapet, er et betent tema mange steder. Rebecca St. James var veldig tydelig overfor ungdommene på hva hun mente var riktig ut fra Bibelen. Veldig bra. Man har som kristen mye å lære av denne damen, med en direkte tale.

Og konserten var super. Du gikk glipp av noe der gitt.

Ravnedalen med nytt Canon D30 kamera

Guds vakreste skapninger

Da Gud skapte mennesket, da skapte han det vakreste på denne jord. Noe av det som sitter igjen i minnet etter møtet med Kambodsja, er alle de nydelige barna.

Tre uker

Babyen til høyre er bare tre uker gammel på dette bildet. De hadde funnet barnet alene, og sine to første dager i verden, hadde barnet overlevd alene. Men nå bor det trygt å godt på et kristent barnehjem. Tror du ikke jeg ville ha med denne lille gutten i kofferten hjem eller?

Både i Aids -landsbyen og på barnehjemmet vi besøkte, var det mange nydelige barn. Heldigvis har disse barne en god oppvekst, med kristen opplæring.

Dødens paradis

Veier fulle av sandstøv og stein, tørr luft og stekende sol. Trærne som en gang var, er hugget ned. Plutselig dukker det opp en grønn oase i horisonten. En liten landsby. En AIDS - landsby.

Av Ragnhild Kristine Vartdal

I landsbyen bor det for det meste barn. Men også foreldrene bor her, til de dør. På høyre side i landsbyen er det en rekke hus av jord og trestokker. Det er ett hus for hver familie. Når foreldrene dør, blir barna flyttet over til barnehjemmet. Et helt nytt og hvitt murhus.
Barna har også egen skole i landsbyen. Den er også hvit. Midt i mellom de hvite byggene er det en stor lekeplass. For mange barn i Kambodsja vil det være et paradis.

Evig paradis
De som kommer til landsbyen er smittet av HIV. Mange av barna er ikke smittet, men de kommer med foreldrene. Etter at foreldrene dør, blir barna boende til de er gamle nok til å klare seg selv. En endestasjon vil nok mange si. Men for mange av kvinnene i landsbyen, har AIDS - landsbyen blitt starten på et nytt liv.

— Først trodde jeg ikke på det de fortalte meg. Men nå har jeg fått erfare at dette er sannhet. Jeg har ikke gått på skole siden jeg var 10 år gammel. Jeg kan ikke lese. Da jeg fikk høre på programmet fikk jeg ta i mot Jesus. Jeg ville så gjerne lære mer av Guds ord, men jeg kunne ikke lese. Da bad jeg til Gud, om og om igjen; La meg lære å lese i Bibelen. Etter hvert klarte jeg ett og ett ord, og en og en side. Nå har jeg lest gjennom Bibelen to ganger, sier kvinnen med et strålende smil i sitt AIDS – syke ansikt.


Gud gir styrke
Programmet ”Håpets kvinner” er for kvinnene i AIDS – landsbyen høydepunktet i uka. I møte med programlederne Mary Mom og Visal Suy, fortalte de hjertelig hva programmet betyr for dem.
— Etter at jeg flyttet hit, har Gud gjort mange fantastiske ting for meg. Jeg har fått så mye glede ved at Gud har tatt hånd om meg. Jeg liker å lytte til programmet ”Håpets kvinner”, for det gir meg styrke. Det gir meg inspirasjon til å leve, ha håp og ikke gi opp, sier en kvinne.
— Slektningene mine kommer ikke på besøk lenger på grunn av sykdommen min, men Gud tar hånd om meg og barna mine, sier en annen kvinne.

Kristen oppvekst
Barna som vokser opp i AIDS – landsbyen får en oppvekst som er helt unik i landet Kambodsja. De får en oppvekst i kristen tro. Barna lærer de ti bud, og at de skal være gode mot nesten sin. De lærer om ekte kjærlighet. De blir et nytt folkeslag i landet som tidligere har blitt herjet av geriljasoldater. Dødens paradis har fått håp om et evig paradis.